obligacje o stałym oprocentowaniu;
obligacje o zmiennym oprocentowaniu, które zmienia się okresowo, np. raz na kwartał lub raz na rok;
obligacje zerokuponowe – są to obligacje, od których inwestor nie otrzymuje odsetek, a tylko wartość nominalną. Aby zrekompensować inwestorowi brak odsetek, emitent sprzedaje obligacje po cenie niższej od nominalnej, czyli z tzw. dyskontem;
obligacje zamienne, które uprawniają inwestora w ściśle określonych warunkach do ich zamiany na inny instrument finansowy. Najczęściej są to akcje emitenta. Oprocentowanie takich obligacji jest z reguły niższe od wartości rynkowych, ale jest rekompensowane późniejszym nabyciem akcji.
Obligacje mogą być nominowane w różnych walutach, oprócz waluty krajowej są to najczęściej dolary amerykańskie, marki niemieckie lub euro.
W Polsce do najczęściej spotykanych należą obligacje o stałym i zmiennym oprocentowaniu. Na giełdzie papierów wartościowych notowane są obligacje trzyletnie o zmiennym oprocentowaniu o nominale 100 złotych z kwartalnie wypłacanymi odsetkami oraz obligacje o stałym oprocentowaniu o nominale 1000 złotych z terminem wykupu 2, 5 i 10 lat. Obligacje są notowane na giełdzie w procentach wartości nominalnej. Odsetki są dodawane do ceny obligacji każdego dnia.
Przykład:
Kupując obligację trzyletnią, płacimy 99,8% procent wartości nominalnej oraz odsetki od początku okresu odsetkowego aż do dnia rozliczenia transakcji, wynoszące 4,56 zł. W takiej transakcji wartość jednej obligacji wyniesie 99,8% × 100 zł (nominał) + 4,56 (odsetki), czyli razem 104,36 zł.
c. Kontrakty terminowe
Kontrakty terminowe należą do najbardziej skomplikowanych i niebezpiecznych dla inwestora instrumentów notowanych obecnie na Warszawskiej Giełdzie Papierów Wartościowych. Przyczyną stworzenia transakcji terminowych była chęć ograniczenia ryzyka niekorzystnej zmiany ceny instrumentu bazowego. Kontrakt terminowy jest umową kupna lub sprzedaży określonych aktywów (w szczególności instrumentów finansowych lub towarów zwanych instrumentem bazowym) w określonym czasie w przyszłości i po określonej cenie. Zamiast dostawy instrumentu bazowego w terminie określonym w kontrakcie bardzo często stosowane jest rozliczenie pieniężne. Oznacza to, że strony regulują miedzy sobą kwotę równą różnicy między ceną zawarcia transakcji a ceną instrumentu bazowego w dniu wygaśnięcia.
W chwili obecnej na giełdzie w Warszawie notowane są trzy typy kontraktów terminowych:
kontrakty na indeksy (WIG20 i TechWIG);
kontrakty na kursy walut (dolar amerykański i euro);
kontrakty na kursy spółek (Elektrim SA, Telekomunikacja Polska SA oraz PKN Orlen SA).
Kontrakty terminowe wszystkich typów notowane są na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie SA w systemie notowań ciągłych.
Kilka przydatnych terminów:
Depozyt zabezpieczający – środki pieniężne, do których wniesienia jest zobowiązany klient z tytułu otwartych pozycji. Depozyt nie jest opłatą za kontrakt, ale zabezpieczeniem jego wykonania.
Zajęcie, otwarcie pozycji krótkiej – zobowiązanie do sprzedaży (dostarczenia towaru) w przyszłości w wyniku sprzedaży kontraktu; krótko mówiąc – sprzedaż kontraktu.