Po tej operacji depozyt inwestora wynosi 1428 zł.
15 marca 2001
Cena rozliczeniowa: 1347 zł
Inwestor osiąga zysk w wysokości: (1347 zł – 1310 zł) × 10 = 370 zł.
Depozyt inwestora: 1428 zł + 370 zł = 1798 zł
Depozyt zabezpieczający: 1347 zł × 7,8% × 10 = 1050,66 zł
Depozyt wstępny: 1347 zł × 10,9% × 10 = 1468,23 zł.
Ponieważ depozyt inwestora jest wyższy od depozytu wstępnego, biuro może przekazać klientowi różnicę np. na rachunek bankowy. Nie ma potrzeby utrzymywania tych środków w formie depozytu. Na rachunek bankowy zostaje przelana kwota 329,77zł.
16 marca 2001
Inwestor zamyka pozycję po cenie 1345 zł.
Inwestor ponosi stratę w wysokości: (1345 zł – 1347 zł) × 10 = –20 zł.
Zostaje odblokowany depozyt w wysokości: 1468,23 zł – 20 zł = 1448,23 zł.
Podsumowanie:
Inwestor w dniu 12 marca zainwestował kwotę: 1401,00 zł.
W dniu 14 marca uzupełnił depozyt kwotą: 567,00 zł.
W dniu 15 marca otrzymał na konto bankowe: 329,77 zł.
W dniu 16 marca zamknął pozycję i uzyskał: 1448,23 zł.
W sumie zanotował spadek środków w wysokości 210,00 zł, co oznacza blisko 15% straty (bez prowizji). W tym czasie spadek ceny kontraktu terminowego wyniósł tylko 1,4%. Na tym przykładzie widać, jak działa dźwignia finansowa w przypadku kontraktów terminowych i jak duże można ponieść straty w ciągu jednego dnia. W dniu 14 marca po 4-procentowym spadku ceny kontraktu inwestor utrzymujący pozycję długą zanotował blisko 39-procentowy spadek wartości swoich aktywów.
Na powyższym wykresie widać przebieg zmienności cen rozliczeniowych kontraktu terminowego wykorzystanego w przykładzie. Proszę zwrócić uwagę, że różnica cen ze stycznia i marca wynosi około 650 punktów, czyli około 6500 zł na 1 kontrakcie. Jest to kwota, jaką mógłby zarobić (stracić) inwestor otwierający pozycję krótką (długą) na początku stycznia i zamykający ją na początku marca.
Kolejny wykres przedstawia wartości kursów zamknięcia kontraktu terminowego na WIG20 oraz przebieg zmienności indeksu WIG20, stanowiącego instrument bazowy dla kontraktu. Jak widać na wykresie, ceny są silnie skorelowane ze sobą, co było do przewidzenia. Przez większą część czasu cena kontraktu terminowego była wyższa od wartości indeksu, co mogłoby sugerować pewien optymizm wśród inwestorów i ich wiarę w trwanie rynku byka.
d. Warranty
Warrant jest to instrument finansowy, którego cena zależy od wartości lub ceny instrumentu bazowego. Instrumentem bazowym, analogicznie jak w przypadku kontraktu terminowego, może być papier wartościowy, waluta, stopa procentowa itp. Z prawnego punktu widzenia warrant jest bezwarunkowym i nieodwołalnym zobowiązaniem się jego emitenta do wypłacenia właścicielowi kwoty rozliczenia lub dostarczenia instrumentu bazowego. Dostarczenie jest możliwe tylko wtedy, gdy instrument bazowy istnieje fizycznie, np. jest nim akcja (nie jest możliwe w przypadku indeksu). W przypadku warrantu kupna kwotą rozliczenia jest dodatnia różnica pomiędzy ceną instrumentu bazowego a ceną wykonania warrantu, natomiast w przypadku warrantu sprzedaży dodatnia różnica między ceną wykonania a ceną instrumentu bazowego.
Ze względu na podmiot emitujący warranty można podzielić na dwa typy: